Love is louder than the pressure to be perfect.

'Welke dag is het ookalweer?' 'Maandag.' 'Oh.' 'Zou je vandaag niet beginnen met je iedere-dag-een-foto-project?' 'Ja..' 'Heb je vandaag al een foto gemaakt?' 'Nee..' 'Oh.' Dit gesprek had ik zo'n twee seconden geleden. Da's waar ook, ik zou vandaag beginnen met mijn foto-project. Dat had ik al verteld, right? In ieder geval, het is de bedoeling dat ik iedere dag een foto ga maken, om zo mijn vakantie vast te leggen. Nou heb ik vandaag helemaal niets bijzonders gedaan - het regende, ik was moe en heb de hele dag op m'n laptop gezeten en de eerste stapjes in de gitaarwereld gezet - dus echt een fotowaardige dag was het niet, maar ik vind het wel een beetje lame om nu al te stoppen met iets waar ik nog niet eens mee begonnen ben. Dus ik ga straks gewoon nog een foto maken, gewoon, omdat het kan. Van een gitaar, denk ik, want ja, je las het goed dat ik begonnen ben met gitaar spelen! Ik kan d'r echt niets van, maar ik ben begonnen met het begin van lovestory van Taylor Swift. Natuurlijk Taylor Swift, dat was te verwachten. 

Liefs, Sharon.

We could be the same, no matter what they say

Ik houd ervan om mensen te ontmoeten die ik alleen via internet ken; tot nu toe klikte het áltijd. Ik weet niet wat het is, maar ik voel me af en toe gewoon aangetrokken tot mensen die ik alleen via internet ken. Bij de Swiftiemeeting bijvoorbeeld, ik vond iedereen zó aardig. Ook toen Mark laatst naar mijn school kwam, was het echt heel erg gezellig. En aankomende vrijdag ga ik afspreken met drie van mijn mede-dailynoted-blogsters, Anne, Annemarieke en Aviva. De drie A's, haha. Met Anne ben ik ook al eens een keer naar Walibi gegaan, wat ook echt een topdag was.

Ik weet niet wat het is, misschien een te goed vertrouwen in de internet-mensheid? Misschien gaat het een keer fout - alsjealsjeálsjeblieft niet zeg! - maar laten we daar maar niet van uit gaan.

Liefs, Sharon.

Girl you're amazing, just the way you are

Vandaag even iets heel anders op polaroidmonday: ik ben namelijk getagged door Mandy! Heel erg bedankt, haha. Erg leuk dit, dus ik zal jullie eens even mijn top 10 cosmetica - in willekeurige volgorde - laten weten.

Regels:
• Bedank de persoon van wie je de award hebt gekregen en link naar hun blog
• Zet de top 10 award foto op je blog
• Maak een lijst met je top 10 cosmetica
• Tag 10 andere bloggers

Mijn Top 10 cosmetica (in willekeurige volgorde):
1. Catrice Ultimate Laquer Nailpolish
2. Andrelon krullenshampoo.
3. Zwart kohlpotlood van Etos.
4. ChinaGlaze crackpolish.
5. Ados nailpolishremover pineapple.
6. Etos waterproof oogpotlood, zwart met glitters.
7. Essence Special Effect topcoats.
8. Essence 'better than gelnails' topsealer.
9. Labello.
10. Zwitsal bodylotion.

En de 10 bloggers die ik tag :
- Iris
- Anne
- Sophie
- Sylvia-Aimée
- Margot
- Iris
- Carlijn
- Ellen
- Lisanne
- Summerlovee

Liefs, Sharon.

Ain't got no money in my pocket but I'm already here

Het nadeel van Twitter is dat mensen je kunnen unfollowen. Nou ja, nadeel is misschien een té groot woord, maar ik kijk altijd op who.unfollowed.me naar de mensen die mij unfollowed hebben. Het boeit me verder niet, vooral als nietszeggende, oninteressante accounts mij unfollowen, maar als vriendinnen me gaan unfollowen zonder het te zeggen - zonder een rede dus - word ik pissig. Waarom? Wat is hier het nut van, als je me kent? Zó ontzettend veel tweet ik ook niet hoor! Ik geef toe, ik tweet veel, maar ik ken nog zó veel mensen die tien keer zoveel tweeten als ik. 

Dat wilde ik even kwijt. Als je me de laatste tijd unfollowed heb; voel je aangesproken.

Liefs, Sharon.

Nothing you can do, total eclipse of the heart

Er zijn van die mensen die het leuk vinden om op de foto te gaan met bekende mensen. Waarom? Die bekende mensen zijn óok maar gewoon mensen. Ik stop hiermee niemand in een hokje - ik fact: ik vind het zelf echt geweldig om met bekende mensen op de foto te gaan! - maar ik vraag me wel af wat de meerwaarde er van is om met deze mensen op de foto te gaan. 

Gisteren bijvoorbeeld, ik ging naar de audities van so you think you can dance. Nee, ik deed niet zelf mee, maar zat in het publiek om te kijken naar mensen die dachten dat ze konden dansen, die we finaal uit mochten lachen, en naar mensen die écht heel erg goed waren. Het was echt awesome. In de eerste pauze die we hadden, liepen mijn vriendin en ik even naar buiten. Wie stond daar te roken? Laurant Flamant. Voor de gewone Nederlander betekent deze naam waarschijnlijk helemaal niets, maar ik ken Laurant onder andere van the ultimate dance battle, en ik vind hem echt geweldig. Hij heeft zo'n lief, Vlaams accent, is altijd vrolijk en kan daarbij echt heel goed dansen en choreograferen. Hij was druk ik gesprek met een vrouw, maar ik kwam even tussenbeide om te vragen of hij met me op de foto wilde. Hij vond het geen probleem - hij vond het juist geweldig dat mensen met hem op de foto wilde, en vond mij er heel erg leuk uit zien (thanks!) - maar achteraf voelde ik me wel een beetje schuldig. Waarom moest ik dat gesprek nou onderbreken, voor een stomme foto (waar we overigens allebei slecht op staan, heel ironisch)? 

Een half uurtje later zag ik ook nog Dennis Weening. 'Dennis, Dennis! Wil je met me op de foto?' 'Ja natuurlijk meisje, dat hoef je toch helemaal niet te vragen?' *klik*. Vervolgens stonden er zo'n tien meisjes in de rij om met hem op de foto te gaan, omdat ze zagen dat hij met mij op de foto ging. Great.

Maar goed, ik sta nu wel mooi op de foto met Laurant en Dennis, mede dankzij mijn 'i-don't-care' attitude. Goede eigenschap, ik weet het niet. Maar het levert me wel een paar leuke foto's op. Zo sta ik bijvoorbeeld ook op de foto met Dan Karaty - dé Dan Karaty! - en een paar dansers van the ultimate dance battle Remi, Stefano en Ivan.

Liefs, Sharon.

Hey, hey, you, you, I don't like your girlfriend

Ik heb een verborgen talent ontdekt, als je het zo mag noemen. Ik ging vanmiddag Taylor Swift natekenen, en, to be honest, het is best wel goed gelukt. Iedereen aan wie ik het liet zien, herkende haar meteen - nou is het best voorspelbaar dat ik Taylor Swift teken, maar het gaat om het idee, toch? - en ik vind het zelf ook best wel lijken. Nee, ik ga geen foto maken, want dan doorbreek ik mijn 'ik-haal-mijn-plaatjes-van-weheartit.com-ritueel'. Al denk ik dat ik dat binnenkort sowieso ga doorbreken, omdat ik over een tijdje (lees: als ik er zin in heb, het kan ook morgen al zijn) foto's van mijn nagels hier posten. Een vriendin van mij vroeg namelijk waarom ik geen foto's van mijn nagels maak, en ze online zet. Nu ben ik echt te lui om dríe blogs bij te houden, dus ik combineer nagellak en deze blog. Gewoon, omdat het kan.

Liefs, Sharon

Collecting a jar of hearts, and tearing love apart.

Als je niet weet wat er vandaag met Hoogerland gebeurd is, bekijk dan even dit filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=j45QKl_Bsrg. 

Afschuwelijk zeg, wat er is gebeurd met Johnny Hoogerland. De Nederlandse wielrenner, vandaag genoeg punten verzameld om dinsdag in de bolletjestrui te kunnen rijden, is vandaag in de Tour du France door een media auto omver gereden. Door een facking áuto. Waar gaat het heen met deze wereld? Prima als een media auto naar voren moet om informatie op te halen - dat was het verhaal van de auto die naar voren moest, toch? Anders heb je deze informatie niet van mij - maar is het dan echt nodig om wielrenners aan te rijden? Zelfs als het per ongeluk was - ik ga er wel vanuit, maar het zag er behoorlijk expres uit - is het nog te erg voor woorden. Vragen die op dit moment Twitter overheersen 'heeft deze rijder wel een rijbewijs?' 'hoeveel had deze man op?', en vanaf vanmiddag is #hoogerland al een trending topic. Ik leef met Hoogerland mee.

Morgen is er een rustdag in de Tour, en ik hoop echt dat deze dag hem goed doet. Dat Hoogerland weer even de energie kan oppakken, dat zijn been even tijd krijgt om te genezen - er zitten 33 hechtingen in zijn been, allemaal door dat stomme prikkeldraad! - en dat hij dinsdag weer vol moed in de bolletjestrui van start kan gaan. Ik hoop het echt.

Liefs, Sharon.